♣Deel zes – Sab goes Vegan

Deel zes – Sab goes Vegan

Het minderen in suiker is voor mij ineens een stuk makkelijker geworden sinds ik sinds een aantal maanden volledig plantaardig (vegan) ben gaan eten.

   Ik eet nog steeds graag en veel! Kijk bij mijn recepten voor alle lekkere gerechten en taarten die ik heb uitgeprobeerd!

Ik at sinds ongeveer 6 jaar voor 90% Vegetarisch. Soms in een restaurant at ik wel vis, maar thuis helemaal niet meer.  Waarom wel vis? geen idee.. ik vind t achteraf ook best wel een beetje hypocriet van mezelf.. ik ben me bewust van het intense leed wat vissen en andere zeedieren doormaken voor onze sushi.. En dat als we in dit tempo door gaan de oceanen over 50 jaar zo goed als leeg zijn.. Met onherroepelijke gevolgen voor ons als mensen op deze aarde.

Love is the key.. Deze foto is gemaakt door Mijke, de vrouw van Jur. 

En dat allemaal  omdat we simpelweg te veel willen. Dus waarom wel af en toe nog vis..tja.. Ik was blijkbaar nog niet sterk genoeg om dat ook te laten.  Het stoppen met vlees ging ook niet van de ene op de andere dag. Dit is eigenlijk langzamerhand door de jaren heen ontstaan. Er was er altijd al wel een heel klein stukje in mij die vond dat dat beter was, maar ik was zo ontzettend gek op vlees eten.. ik ben ermee opgegroeid en het had los van het feit dat ik het heerlijk vond, iets vertrouwds. De (autistische) mens en zijn gewoonten!!  Ik heb hier een link geplaatst naar een heel interessant filmpje daarover. Het wordt uitgelegd in Jip en Janneke taal en is dus makkelijk te begrijpen. Zo makkelijk.. dat je daarna niet begrijpt dat je dat niet eerder begrepen hebt.. begrijp je me nog??      

Ik ben benieuwd wat je ervan vond. 🙂

We eten geen kleine hondjes, maar wel een klein kalfje of een klein lammetje..Wie heeft die logica bedacht.. en waarom vinden we dat allemaal normaal?

Je kunt je reactie onderaan de pagina achterlaten als je dat wilt.

Waar was ik.. oja mijn vegadventure!  Ik had al eens een niet super succesvolle poging gedaan om vegetariër te worden. Dat kwam met name voort uit het feit dat ik het zielig vond voor de dieren en het een goed idee vond van mezelf als dierenvriend. Maar het bleek lastiger dan ik dacht. Ik droomde zelfs over kroketten en ik kon mezelf bijna niet beheersen als anderen vlees aten en ik op een vega burger kauwde. Conclusie.. het voelde niet goed. Hoe graag ik het ook wilde, ik verloochende mezelf als ik hier om de verkeerde reden mee door ging. Dus ik besloot om  mezelf toe te staan weer vlees te eten. Biologisch weliswaar, want die dieren hadden voor zover ik toen wist een veel beter leven en geen overload aan antibiotica toegediend gekregen tijdens hun  iets minder korte en iets minder miserabele leven.

Be the change you want to see in this world.    

 

Maar het zaadje was gepland. Bewustwording is onomkeerbaar.. Ik voelde me steeds minder goed bij het eten van vlees.  Dus mijn aandacht werd snel gewekt toen ik een paar jaar geleden tijdens een vakantie  op het mooie Terschellig een artikel las over “gekweekt” vlees. HUH?  Ja, dat dacht ik ook. Maar schijnbaar zijn er inmiddels behoorlijk vergevorderde technieken op dat gebied. Dat zou betekenen dat als alle mensen worden voorzien van hun gewenste portie vlees vanuit de “Kweek”methode, dat er geen dierenleed meer zou zijn met alle gevolgen van dien voor het milieu om maar wat te noemen. Interesting… Er werd in dat artikel verwezen naar een boek, Skinny Bitch. Ik heb dat boek aangeschaft en schrok me kapot. Ze nemen daar namelijk geen blad voor de mond.. het is keihard.. wat er geschreven wordt..  Ze vertellen hoe het er aan toe gaat in de vlees industrie. Wat voor ongelofelijk dierenleed eraan vast zit. Dat het allemaal in de doofpot wordt gestopt.. maar dat het tijd wordt dat het naar buiten gebracht wordt. Noem me naïef, maar ik had geen idee dat het zo erg was als daar beweerd werd. Dat kon toch niet kloppen? Ik wist heus wel dat mijn bord rundercarpaccio niet aan een boom groeide.. en dat frikandellen niet in de grond groeide. maar zo erg?

Mijn hart huilt om alle dieren die er elke seconde op gruwelijke wijze sterven voor onze “honger naar vlees”

Ik besloot zodra ik thuis was om onderzoek te gaan doen. Nou, dat heb ik geweten. De meest vreselijke beelden kwamen voorbij.. Ik zal je de ergste details besparen. Maar ik hing huilend en kotsend boven de wc. Ik heb mezelf er toe gezet om ernaar te kijken. En dat was genoeg. Ik werd vegetariër. Geen twijfel meer.  De veel gebruikte vlees snijd machine , waar ik zelf carpaccio mee maakte ging op de kast. En ik heb hem nooit meer gebruikt. Ik zal niet ontkennen dat het allemaal makkelijk ging. In tegendeel. Ik moest er erg aan wennen en mijn omgeving niet minder. Maar ik kon niet anders.. Ik had mezelf en dat heb ik nog steeds trouwens, voorgenomen dat op het moment dat ik trek heb in vlees,  ik het gewoon kan eten. Ik wilde mezelf niets verbieden. Dat werkt niet. Alles wat je niet mag , wordt interessanter.  Zo werken die dingen helaas vaak..

Liefde hebben voor alles wat leeft, Wat zou het mooi zijn als iedereen dat zou proberen..

 

 

Maar dit keer ging het eigenlijk allemaal vanzelf, op een incidentele keer na dat ik mezelf erop betrapte trek te hebben in vlees maar er nooit iets mee deed. Het beviel me allemaal goed, ik paste mijn gerechten aan en dacht dat t’ wel best was zo.

Veganist zijn leek me drie keer niks, ik kon me echt niet voorstellen dat je daar vrijwillig voor zou kiezen. Ik ben altijd gek geweest op eieren, kaas, ijs, slagroom en heel veel andere zuivel producten.

Ik eet nog steeds graag ( vegan ) ijs! hihi

Eigenlijk alle zuivel producten. Dat ik vlak na het eten ervan vaak ontzettend veel last van mijn buik kreeg, en mijn huid al zolang ik me kon herinneren een beetje onrustig was, nam ik op de koop toe. Dat hoorde blijkbaar bij mij. Ik heb me wel een keer laten testen op lactose intolerantie, maar dat kwam niet duidelijk genoeg naar voren uit de test. De diagnose was PDS, daar moest ik t maar mee doen.

Maar .. er was iets in mij, diep van binnen, wat steeds meer begon te knagen. Waren die Biologische eieren dan echt wel zo vrij van dieren leed? En die melk.. zou dat toch niet eigenlijk bedoeld zijn voor kalfjes in plaats van voor mijn craving naar onder andere Ben en Jerry ijs? Hoe zit het met de effecten van veeteelt op onze kostbare en enige aarde.. En wat doet het eigenlijk met onze gezondheid. Hmm.. hoe graag ik het ook wilde, Ik kon het niet echt goed praten voor mezelf. En ik besloot dat het (weer) tijd werd voor een “Ik wil het niet weten maar toch wel onderzoek”

Ik hoefde niet eens te zoeken. De filmpjes en artikelen kwamen gewoon op mijn pad. Genoeg om mij weer even goed wakker te schudden. Wat ik een hele duidelijke documentaire vind is What the health. Je kunt hem hier bekijken.

Bij dit soort docu’s is het natuurlijk altijd belangrijk om je niet mee te laten slepen en bij je eigen gevoel te blijven. Ik probeer er dan ook redelijk nuchter en objectief naar te kijken. Maar soms zijn dingen gewoon niet meer te ontkennen (voor jezelf) en dan weet je dat het tijd is voor een nieuwe, misschien onbekende richting in je leven. 🙂 Voor mij was dat het geval, ik stond aan het begin van een nieuw avontuur. Mijn vegadventure goes on!

Ben je nog wakker?

Dit was mijn ultra lange verhaal. Misschien dat je iets hebt gelezen wat je herkenbaar vond of misschien vond je het vermakelijk. Ik hoop het!

Blijf je met me volgen in mijn Vegan avontuur, lijkt me leuk!:) Ik ben van plan om regelmatig een Blog te plaatsen over de dingen die ik tegenkom in het leven. Wil je met me delen wat je ervan vindt, dan is het leuk als je een reactie plaatst!

Veel liefs Sab xx

Wat er ook gebeurd in je leven, als je zorgt dat je wortels stevig genoeg vast zitten.. overleef je elke storm.