Houden van, is ook loslaten..

Keuzes.. iedereen heeft er mee te maken.. iedere dag opnieuw. Soms zijn het hele kleine beslissingen, met niet hele heftige gevolgen. Maar soms zijn het hele grote beslissingen. Met enorme gevolgen voor je eigen leven en dat van anderen. Bij sommige beslissingen heb je niet eens door wat het gevolg zal zijn. Maar ik vind het zelf, als ik er echt over na denk best heftig wat voor een impact bepaalde keuzes kunnen hebben. Ze zijn ook zo definitief vaak.. Je staat op een twee splitsing en je mag zelf kiezen welk pad je gaat bewandelen. Geen idee wat je op die weg allemaal tegen gaat komen.. Misschien hele mooie momenten of hele enge.. misschien veel verdriet of pijn je weet het niet. Het is een onbekende weg.

Wat ik vaak probeer op momenten dat ik besef dat ik voor een ingrijpende keuze sta, is luisteren naar mijn hart. ♥

Wat zegt je gevoel.. Als je aan beide opties denkt, wat voor gevoel krijg je erbij? Ik voel vaak een bepaalde warmte in mijn lichaam en een gerust gevoel als dat de juiste keuze voor mij is op dat moment. En bij de keuze die ik niet moet maken voel ik me vaak onbehaaglijk en krijg ik spontaan last van mijn darmen. ( :/ ) Dat is dan je eerste gevoel.. So far so good zou je zeggen. Maar dan gaat je verstand zich er ineens mee bemoeien en komen de meest overtuigende redenen in je hoofd op om toch voor de andere weg te kiezen. Shit. T’ ging best aardig. Tot het brein zich weer zo nodig moest melden met allerlei ( ramp ) scenario’s. Top. Super. Meh..:(

De grootste boosdoener die dan de kop op steekt is vaak angst. Ze zeggen vaak, angst is een slechte raadgever.. Dat klopt denk ik ook. Maar hoe weet je het verschil tussen intuïtie en angst? Ik denk dat je in de eerste plaats naar je allereerste gevoel moet kijken. Zodra de angst en twijfel toe slaat probeer ik altijd voor mezelf te bedenken wat ik belangrijk vind in mijn leven. Waar word ik gelukkig van? Wat wil ik? Wat kan ik? En wat heb ik er voor over?

Sommige mensen hebben van nature een grensverleggend karakter en kennen eigenlijk de emotie angst niet als zodanig. Ze zien alles als een uitdaging en als een nieuw (leerzaam) avontuur. Het gevaar is dat ze soms geen gevaar zien.. En zij zijn de laatste die zich daar druk om maken, so who cares?

Precies.. dat zijn de mensen die zich wel druk maken over van alles en nog wat. They care. Die mensen werpen zich in dat geval graag op om het portie druk maken van de ander op hun eigen schouders te nemen. Zo’n type ben ik in principe ook. Ik heb alleen voor mezelf kunnen concluderen dat dat niet echt een eigenschap is waar ik echt heel gelukkig van wordt. En dus probeer ik mezelf daarin te trainen. Ik oefen in het loslaten van bepaalde angsten en twijfels. En ik kan je vertellen, daar had ik in het begin een dagtaak aan. omg. Maar het is waar.. al doende leert men.

Ik was hier op vakantie met mijn moeder na een heftige periode in mijn leven. Ik heb hier letterlijk mijn zorgen in de zee gegooid. 🙂 sorry zee..

Ik herken nu eerder een bepaalde emotie bij mezelf en het lukt me dan steeds vaker om de emotie te benoemen en te erkennen. Het mag er zijn.. ik probeer te accepteren dat het er is. Je kunt er tegen vechten maar het zal niet weg gaan. Het wordt vaak alleen maar sterker. Acceptatie. Probeer het is voor jezelf. Je zal zien dat wanneer je het (h)erkent, benoemd en accepteert, het langzaam naar de achtergrond verdwijnt.

Accept what is..

Maar ja, ook al is het je gelukt om de situatie dusdanig te ontleden, alle emoties te herkennen voor wat ze zijn en alles op een rijtje te zetten.. Dan nog moet er gekozen worden. Welke weg wordt het. En lukt het om na het nemen van de (vaak definitieve) beslissing, vrede te hebben met de gevolgen .. Zonder spijt of verdriet. Het zou fijn zijn als dat zo is. Ik denk dat dat ook vaak zo is. Maar soms, heel soms.. Moet je keuzes maken die je de rest van je leven bij zullen blijven. Als een soort schaduw pad zie je flitsen van je “andere” leven voorbij komen, van hoe het zou zijn geweest (dat idealiseer je vaak een beetje) als je het andere pad had gekozen. Maar het is wat het is. En ik denk dat je erop kunt vertrouwen dat je op dat moment de best mogelijke keuze hebt gemaakt die in je kon maken met wat je toen wist. Spijt is een emotie waar we niet veel aan hebben. Ik probeer hem dan ook zo min mogelijk ruimte te geven in mijn leven. We kunnen niet terug, gedane zaken nemen geen keer. Vertrouw erop dat dit voor jou (en anderen) het beste was wat je op dat moment kon beslissen, wees lief voor jezelf.♥

 

De reden dat ik dit vandaag schrijf is omdat ik een moeilijke keuze heb moeten maken. De moeilijkste uit mijn leven tot nu toe kan ik wel zeggen. Ik heb alle mogelijke “wegen” misschien wel duizend keer opnieuw overwogen.. Zijwegen, sluip routes, ik was zelfs zowat in staat om het “vliegend” te proberen, met een zelfgemaakte parachute.. zo van, ik zie wel waar ik terecht kom. Maar soms zijn er ook levens van andere mensen betrokken bij jouw beslissing. Het draait niet alleen om jou. Ik heb gedaan wat ik dacht wat voor iedereen het beste was. En ik zal nu de met mijn keuze moeten leven. What if.. bestaat niet. We leven nu. En ondanks dat het leven soms behoorlijke grote obstakels op onze weg legt, zijn we tot meer in staat dan we zelf denken. Houden van, is ook lostlaten.♥

Ik denk dat dit meer een soort brief was aan mezelf vandaag, maar misschien herken je jezelf erin en heb je er iets aan. Je bent niet alleen.

Veel liefs Sab x

 

4 gedachten over “Houden van, is ook loslaten..”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *