Verslaafd aan liefde

Klinkt best heftig he? Toch is het iets wat bij ontzettend veel mensen (onbewust) een rol speelt in hun leven. Een liefdesverslaving.. Ik zal je vertellen over mijn ervaring met dit verschijnsel. 🙂

Dit boek heeft mijn leven echt positief veranderd.

Ik was al verslaafd aan eten, en aan shoppen.. en ik dacht dat dat het wel was eigenlijk.. Dus toen ik dit boek las en mezelf daar wel (pijnlijk) erg in herkende ging er om eerlijk te zijn een wereld voor me open. Het was echt bijna alsof het boek over mij ging soms, zo herkenbaar vond ik het. Dat maakt het ook meteen redelijk confronterend, maar dat is wel heel erg goed geweest. Dit was het einde van een gebed zonder end. Rare zin, maar zo zit het wel.

Ik blik even terug op de jaren voordat ik dit boek las.

Ik had altijd het idee dat ik iemand nodig had in mijn leven die mij gelukkig maakte. Alleen zijn was het ergste wat ik me kon voorstellen. Voelde ik me down of verdrietig? Dan was het de taak van mijn (toenmalige) vriend om me daaruit te slepen. Vond ik toen.. Ik projecteerde mijn eigen gevoel op dat van een ander. Gaf de ander aan even iets voor zichzelf te willen doen? Of wat ruimte te willen? Dan voelde ik me keihard afgewezen.  Ik voelde me sowieso bij zo’n beetje alles afgewezen.  ( Hoezo onzeker. ) Ik wilde het liefst een symbiotisch stel zijn, niet twee individuen maar één geheel. Klinkt misschien romantisch, maar dat is het niet. Het kwam voort uit pure angst. Claimen? Ik had het uitgevonden. 🙁

Ik wilde (kon) niet alleen zijn.. Dat ging soms echt ver. Als mijn vriend dan een avondje weg wilde, voelde ik me diep ongelukkig en verlaten.  Ik haalde me van alles in mijn hoofd en had zelf een vreselijke avond. Best heftig als ik daar nu aan terug denk. Ik was eigenlijk zo bang om alleen te zijn dat ik achteraf gezien door de jaren heen ( te lang) door ging met relaties, waarvan ik eigenlijk al veel eerder wist dat het ons beide niet gelukkig ging maken. Maar ik dacht dat er niets meer was dan dat.. de onbekende weg (alleen) was te eng. Dus ik hield krampachtig vast aan wat ik dacht te hebben. Wat uiteindelijk natuurlijk nooit werkt.. Je voelt diep van binnen dat je niet gelukkig bent, maar durft geen actie te ondernemen. Je verloochend jezelf en dat gaat knagen. Die frustratie reageer je weer af op de mensen om je heen, met name je vriend. (In mijn geval dan) Such a shame..

Love yourself first..

Een aantal inspirerende boeken uit mijn boekenkast.

Maar goed, na jaren tevergeefs geprobeerd te hebben gelukkig te worden,(voor langere tijd) begon ik in te zien dat het misschien niet allemaal of grotendeels alleen maar aan de ander lag (dacht ik dat toen? Ja dat dacht ik toen..) dan wel aan mij. au. realitycheck…

Natuurlijk had de”ander” ook zijn eigenaardigheden, en was ik heus niet de enige die een beetje raar deed soms.. Maar het was tijd om eens kritisch naar mijn eigen gedrag te kijken. Dat besluit werd me eigenlijk soort van “door mijn strot geduwd” omdat er op dat moment een pijnlijk einde was gekomen aan een best wel intense relatie, waar ik overigens ook veel van geleerd heb.

No one is sent by accident to anyone

Ik had sowieso niets willen missen wat betreft de personen met wie ik een relatie heb gehad, alles heeft een reden. En blijkbaar was dit nodig om me dingen te laten leren. (Ik ben kennelijk een beetje hardleers op sommige vlakken) Oke, het had misschien iets sneller gemogen, sommige keuzes of gebeurtenissen hadden wat eerder mogen plaatsvinden wat mij betreft. Maar ik ben vooral ontzettend blij dat ik het überhaupt inzie in dit leven. En ik ben blij dat ik in staat ben om te leren en te veranderen op redelijk jonge leeftijd. Sommige mensen blijven een groot deel of soms hun hele leven strugglen, maar zijn jammer genoeg niet in staat om zichzelf een spiegel voor te houden. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik in de spiegel heb mogen kijken.

Alles is nu anders. Het is werkelijk ongelooflijk hoe je in staat bent te veranderen als je dat zelf graag wil. Maar dat proces ging niet van de ene op de andere dag.

Nadat ik een tijdje bewust geen relatie heb gehad kreeg ik een soort “test” voor mijn voeten geworpen in de vorm van een man. Het grappige was dat werkelijk alle alarmbellen afgingen.. echt alle. Maar blijkbaar niet hard genoeg want ik raakte verzeild in een redelijk pijnlijke, uitzichtloze maar o zo leerzame situatie. Ik beschouw dit voor het gemak maar even als een soort “tussentijdse toets” ik was duidelijk gezakt. Waar ging het fout? Om te beginnen was ik nog lang niet over mijn relatie breuk heen. Dit was dus eigenlijk een fantastische mogelijkheid om de pijn, eenzaamheid en het liefdesverdriet te begraven met iets nieuws. (REBOUND) ( Verslaafd aan liefde) (Here we go again) En voor de persoon in kwestie gold zo ’n beetje hetzelfde, wat vaak zo is..

Insanity is doing the same thing over & over again and expecting different results. (Albert Einstein)

Mensen die vastzitten in een patroon van liefdes verslavingen, zoeken vaak onbewust een “lotgenoot. ” Dat is ook de reden dat een relatie tussen twee mensen met een liefdesverslaving zo eindeloos lang kan doorgaan. Soms in de vorm van een knipperlicht relatie maar in ieder geval bijna altijd in een destructieve vorm. Waar de ooit zo “pure” liefde omslaat in vastklampen en angst. Angst om een keuze te maken, om los te laten en angst voor wat er daarna komt. Met alle gevolgen van dien. Iemand die niet gevoelig is voor liefdesverslaving zal niet snel een relatie aangaan met een persoon die dat wel is. Dat komt omdat die persoon inziet dat het niet op een “gezonde” manier gaat.

Stap voor stap kom je verder.. soms laat je diepe voetsporen achter, die maar moeilijk vervagen.

Claimen, elkaar van alles verwijten terwijl je er zelf ook schuld aan hebt, jaloers zijn, bezitterig zijn. Dat zijn allemaal tekenen dat de liefde niet zuiver is. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat je, als je echt van iemand houdt, die persoon alles gunt. Zelfs als dat zou betekenen dat diegene gelukkiger is met iemand anders dan met jou. Dat hoeft geen afwijzing te zijn. Het is gewoon wat het is, hoe moeilijk en pijnlijk het soms ook voelt. Dus als je de angst los kunt laten dat je geliefde je misschien ooit verlaat.. en erop vertrouwd dat het loopt zoals het bedoeld is, dan krijg je daar zoveel rust voor terug. Ik heb uren en uren in mijn leven besteed aan bang zijn dat iemand vreemd zou gaan, soms terecht soms onterecht. Maar nu zie ik in dat dat zonde was van mijn tijd en energie. Als iemand besluit weg te gaan of vreemd te gaan dan is dat ten eerste de keuze van die persoon en heb je het gewoon te accepteren. Hoe moeilijk dat ook is, geloof me. Been there.. Je kunt iemand niet dwingen om van je te houden of bij je te blijven tegen zijn of haar zin. En dat moet je ook  niet willen. Jij bent het waard om super leuk gevonden te worden door iemand die daar niet toe “gedwongen” hoeft te worden. Maar gewoon om dat diegene dat zelf ziet en wil. Het is pas mogelijk om iemand echt van je te laten houden om wie jij bent, als je van jezelf houd om wie jij bent.♥ Amen.

Genoeg om over na te denken.

Ben je benieuwd naar dit boek? Het is te koop bij bol.com voor 19,95.

Ik heb zelf een beetje de eigenschap dat als ik ergens erg enthousiast over ben, dat ook iedereen vriendelijk doch dringend (sorry) aanraad. Maar ieder mens is anders. Dat weet ik ook. Het hoeft natuurlijk niet zo te zijn dat het voor een ander net zo pakkend is als dat het voor mij is. En het kan ook zijn dat je soms nog niet open staat of klaar bent voor bepaalde inzichten. Geeft niks, het komt wanneer het de tijd is.

Liefs Sab♥

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *